Eerste week In gambia Maandag t/m Dinsdag 6maart

Dinsdag, we zijn vanochtend begonnen met presentaties geven. We hebben in het kort uitgelegd wie we waren, wat we gedaan hebben en wat we willen doen. Hierna zijn we naar het Sanyang Health Center geweest om kennis te maken en om te kijken of we hier 3ochtende konden mee lopen. De verpleegkundige waren erg vriendelijk en ontvingen ons met open armen. We hebben afgesproken dat we donderdag, vrijdag en maandag ochtend mee zouden lopen. Ze vonden het wel jammer dat we niet een hele maand konden blijven.
Woensdag: we hebben de container gedeeltelijk leeg gemaakt, hierna hebben we de verpleegspullen uit gezocht. Dieuwertje, Herman en Felien zijn naar de brandweer in banjul geweest om brandweerpakken uit te delen.
Donderdag: We moesten om 07.00uur opstaan dit was wel weer eventjes erg vroeg, maar alles went he:). Om 8.00uur zijn we begonnen we werden onder verdeeld tussen 3 verschillende velden: Apotheek, Spreek kamer en dressing room (wondzorg). Ik mocht deze ochtend bij de spreek kamer mee lopen. Het was allemaal erg interessant om te zien hoe verpleegkundige hier werken. Bij de spreekkamer komen mensen binnen hier neemt de verpleegkundige de gegevens op, dan bekijkt ze de symptomen, dan wat ze gedaan heeft aan onderzoek en hierna komt de diagnose en schrijft ze hiervoor de medicatie uit. In Nederland zou een verpleegkundige nooit geen medicatie voor schrijven maar hier doen ze dat allemaal. Veel voorkomende ziektes zijn chicken pocks, Malaria en A.R.I. We hebben we een goede malaria test en hebben hiervoor goede medicatie. Alleen is de medicatie niet altijd verkrijgbaar. 1 consult voor kinderen (onderzoek, diagnose en medicatie) kost 30dalasie dit is 90eurocent. Voor volwassenen kost het 50dalasie dit is 1,20. Maar daar in tegen verdienen de mensen hier maar 400 a 600dalasie per maand. Dus dan is het best duur. Verder is het goed georganiseerd voor de afrikaanse begrippen. Patiënten komen binnen ze gaan naar de spreek kamer, krijgen dan de voorgeschreven medicatie gaan naar de apotheek hier krijgen ze de voor geschreven medicatie mee en wanneer ze medicatie per injectie moeten hebben krijgen ze deze ook meteen in de apotheek. Wanneer ze hiervoor terug moeten komen krijgen ze deze toegediend in de spreekkamer. Het maakt niet uit hoeveel injecties enz. alles zit bij de prijs inbegrepen. Tenzij het een dubbele dosis is wanneer de eerste antibiotica kuur niet gewerkt heeft en er een opnieuw gegeven wordt moeten ze wel opnieuw het bedrag betalen.
Het was een hele ervaring om te zien wat verpleegkundige hier allemaal doen. De volgende dag vrijdag mocht ik mee lopen bij de apotheek. Hier zat geen systeem in, er lagen wat potjes met medicatie op een tafel. Dit waren de meest voorkomende medicatie. Ze hebben een medicijn kamer waar maar 1 persoon de sleutel van heeft, wanneer er medicatie op is moet deze persoon aanwezig zijn om medicatie uit de kamer te halen. Je krijgt dan vanuit de consult kamer een patiënt die bepaalde medicatie voorgeschreven gekregen heeft. Dit is meestal pcm, vitamine pillen en malaria pillen en of een antibiotica kuur (penicilline). Dit wordt dan 3xdd 5 v/d 7 dagen voorgeschreven. Dit betekend 3x5 = 15pillen zoveel krijgen ze er dan in een plastic zakje met een briefje erbij waarop staat 3x per dag, welke medicatie en hoeveelheid. Dit wordt bij afgaven nog een keer uit gelegd. Wanneer ze antibotica per injectie moeten krijgen wordt de eerste meteen gezet en uitgelegd wanneer ze de volgende moeten komen halen. Dit kan 3 op 1 dag zijn en of 5dagen lang iedere ochtend een. Ze komen hiervoor dan iedere ochtend terug bij het health center. Wanneer de medicatie op is worden ze verzocht om in de grotere steden te gaan kijken of ze de medicatie hier wel hebben. Het duurt meestal even voordat de medicatie voorraad gevuld wordt, hierop kunnen veel mensen niet wachten. Erg vreemd om te bedenken dat wij onze medicatie niet zouden kunnen krijgen wanneer we die nodig hebben. Hier zijn ze allang blij dat ze iets hebben.
Zaterdag: We zijn vanochtend vroeg vertrokken richting kuntaure (Oost Gambia). Dit om een oude ambulance (landrover) op te halen. Deze is 3jaar geleden gedoneerd geweest door Go for Africa alleen staat deze al 2jaar stil. Het ziekenhuis kan hem niet maken, wij gaan kijken of we hem aan de praat krijgen en nemen hem dan mee naar Tjani hier zal die goed gemaakt worden en dan kijken waar die heen kan. We zouden om 07.00uur de ferry hebben over de gambia River. Nou vergeet het maar we waren er om half 8 en om 13.00uur zaten we op de Ferry. Toen moesten we nog 200km rijden. Het was heet en iedereen had het eigenlijk wel gehad, weer dat rijden, wachten, hitte. Maar uiteindelijk aangekomen in Kuntaure op Kairoh garden daar. Meteen de rivier in gesprongen heerlijk even afkoelen. Hierna een lekkere koude douche, maar het was nog gruwelijk warm en dit bleef het ook de gehele avond. De landrover opgehaald en aan de praat gekregen, applausje voor de jongens hoor.
Zondag: Op tijd opgestaan i.v.m. een boottocht om hippo’s (nijlpaarden) en chimpansees te spotten We hadden om 08.00uur de boot het was heerlijk lekker koel, we hebben veel mooie volgens gezien, hamervogel, nijlpaardvogel, ijsvogel ect. Verder hebben we ook aapjes gezien en natuurlijk nijlpaarden. We hebben geen chimpansees gezien. We zijn rond de middag terug gereden richting de ferry, ik heb ook in de landrover gereden bouwjaar 1980, echt zo gaaf. Alles klappert en maakt geluid je mocht hem niet aflaten slaan dus was wel spannend, maar het ging helemaal goed. We zijn om 18.00uur aangekomen bij de Ferry de laatste ferry zou om 21.00uur vertrekken. We hebben staan wachten en wacht en wachten toen uiteindelijk de ferry kwam. Maar helaas wij konden er niet op. Dus wij moesten daar overnachten, we konden gelukkig wel achter het hek wachten in de rij voor de eerst volgende ferry in de ochtend. We waren met 4 auto’s en 13mensen dus 3 a 4 personen per auto wat gezellig. Uhm Uhm. Dus na een nacht weinig slapen en veel spierpijn, werden we om half 7 gewekt door de drukte. We moesten meteen in de rij aansluiten, maar weer helaas maar 2 auto’s konden op de ferry. Pff wat een gedoe dus weer wachten en wachten en heet en moe en geen eten en of drinken maar gewoon geduldig wachten. En om 12.00uur waren we terug op kairoh garden. We konden dus die dag niet naar onze stage @het Health center erg balen omdat het zuigelingen dag was. Maar we gaan nu kijken om die dag in te halen.
Vandaag dinsdag 6 maart 2012 onze eerste dag @ Tanka tanka hospital. Ongelofelijk het was net of je thuis komt. Maar op zich is het systeem wat ze hanteren niet verkeerd. Cliënten blijven daar zo’n 2 a 3 maanden voor opnamen en gaan daarna terug naar huis. Er zit van alles wat ze hebben nu sinds kort een psychiater vanuit cuba en een headnurs vanuit Nigeria.
Alleen de medicatie wordt door 3 verschillende personen uit gezet dit zit in een medicatie bakje met een briefje erin waarop staat wat er in het bakje moet. Verder wordt de medicatie pas rond 10.00uur uitgedeeld, dit gebeurt doormiddel van de naam van de cliënt schreeuwen en hopen dat die komt. Ook ik en dieuwertje moesten dit doen maar we kende de cliënten helemaal niet. Het bleek dat de andere ook niet alle cliënten kennen dus ze geloven gewoon de cliënt. Er komen daar per 2 weken nieuwe student verpleegkundige mee lopen. Er lopen zo’n 50 cliënten rond die je dus binnen 2weken nooit allemaal kent. Wanneer cliënten een verpleegkundige willen spreken lopen ze gewoon binnen. Er is geen privacy of niks cliënten worden gespoten terwijl de andere cliënten mee kijken en of erbij staan. Wanneer er een cliënt wordt opgenomen gaat deze eerst naar de polikliniek in Banjul en vanuit daar worden ze doorgestuurd. De politie brengt de cliënten en familie gaat mee. Verpleegkundige schrijven ook hier dan gewoon de medicatie voor. Wanneer een cliënt erg agressief binnen komt wordt deze letterlijk plat gespoten. Deze krijgt intraveneus medicatie toe gediend en is binnen 2min compleet van de wereld. De cliënt wordt dan op bed gelegd om zijn roes uit te slapen. Het is allemaal heel interessant om te zien hoe dat werkt daar. Ik ben ook erg benieuwd naar morgen. Jullie horen het nog van me :)