Afgelopen 6 Dagen
Door: powergirlsgoforafrica
Blijf op de hoogte en volg Renee
13 Februari 2012 | Marokko, Zagora
We zijn onze weg vervolgd, 400km en we waren bij het hotel Las Camelias Algeciras-Ceuta. Het was een mooi hotel en goed te doen, we besloten ’s avonds om wat t e gaan eten, we hadden vlees en vis besteld. Dit zou in kleine porsies geserrveerd worden. Nou ja vis lekker, wat krijg je: schelpen niet te eten, inktvis met de inkt er nog in heb er de hele avond nog last van gehad. ’s Avonds hebben we met de andere groep gezellig even een praatje gemaakt en ook hun beter leren kennen dit was erg gezellig. De volgende ochtend moesten we stipt om 07.00uur aanrijden naar de boot. Iedereen was op tijd, alleen het was wel hectisch moesten meteen aanrijden nergens geen tijd voor, onderweg verloor sander zijn grill midden op de snelweg, die hiervoor stopte deze heeft op geraapt. Wij zijn doorgereden. Eenmaal op de boot werden er een aantal meteen zeeziek, waaronder ik. Dit was echt niet fijn. We zijn buiten achterop het dek gaan staan hier was het nog wel te doen. Eerste en laatste keer dat ik met zo’n boot mee ga. Eenmaal aangekomen aan de overkant hadden we eerst nog 5km Spanje en daarna waren we in Marokko. Tioen we bij de grens aan kwamen was ook dit nog een hele happening. Drukte overal marokanen die je komen helpen en geld willen de helft werkt er niet eens. Je zag meteen het verschil met Nederland. Mensen die hutjes hebben gebouwd bij de grens die naar Europa willen maar er niet doorkomen erg triest om te zien allemaal. Hierna zijn we even ergens wat gaan eten en even rustig overlegd hoe of wat. We zijn toen aan gereden naar de camping in Chefchouane, dit was echt boven op een berg. We hebben echt door bergen gereden het ziet er allemaal prachtig uit alleen hoog en de wegen ik heb me een partij zitten zweten in de auto en vangreel nee hoor gewoon recht naar benden als je gaat, vrije val.
Eenmaal op de camping was de andere groep er ook. De ouderen hadden besloten om in een Hotel te gaan slapen in het stadje benden en de jongeren bleven op de camping. We zijn wel naar het stadje geweest met z’n alle we dachten we gaan wel lopen. Nou naar beneden dat gaat wel maar de terug weg wat een Hel. Ik dacht echt dat ik nooit meer op adem zou komen mijn beenspieren zijn zeker getraind nu. We hebben toen gezellig met z’n alle gekookt (10 man). We hebben macaroni gekookt en een sausje gemaakt met cornbeef. Het smaakte erg lekker en het was heel gezellig. Het was wel erg koud dus we hebben een kampvuur gemaakt. Wat wel jammer was, was dat de oudere de bijl hadden dus we moesten met een zakmes de bomen door zagen. Maarja dat hoort bij ons avontuur he.
We gingen slapen en lagen gewoon op een plank met wat wol erover. Dus weer een slechte nacht maar zoals Herman zegt: het wordt alleen maar erger, dus we doen het er maar mee. Of zoals Jan zegt: We gaan het bleven! De volgende ochtend was ik al vroeg op de helft sliep nog. We hebben wat water gekookt en wat geeten met z’n alleen erg gezellig. Toen zijn de groepen weer gesplitst want vandaag gaan we de hoge atlas in, dus vannacht sneeuw. Ook leuk :).
Herman vroeg ons of we de mooie route wilde of de snelle. We kozen voor de mooie nou als ik dat geweten had mooi was het zeker maar helemaal spannend. Helemaal de bergen in en geen vangrail smalle weg en alleen maar bochten. Nou ik heb wat zitten zweten hoor. Mama reed want ik zag ons al helemaal naar benden rijden. Het was machtig mooi en hier komen bijna nooit geen toeristen dus we hebben aan de eerste kinderen pennen en knuffels uitgedeeld. Deze zullen we nog veel tegen komen. Ze heette Achmed, Achain.
We hebben 6uur gedaan over 200km, door de bergen heen. Uiteindelijk ben ik zelf gaan rijden en dit ging een stuk beter. Het is dan minder eng en je hebt dan zelf het heft in eigen handen.
Toen we in een stadje boodschappen gingen doen, kwam er een Marokkaan waar we gingen slapen, deze wist wel een appartement bij iemand thuis. Hier hebben we uiteindelijk geslapen het was er niet echt warm. Ze hadden wel een houtkachel die verstopt was dus eerst zat heel het appartementen onder de rook. Maar goed gelucht en de schoorsteen schoon gemaakt en we konden warm slapen.
De volgende ochtend zijn op om 07.30uur aan gereden. De Sangyong had wat problemen met starten en stagiair blijven lopen dus we hebben een aantal keer moeten stoppen. We zijn toen samen met de andere groep naar een camping gegaan om de auto te maken. We hebben met 9 man in een tent geslapen, maar dit was niet echt gezellig. Uiteindelijk heb ik in een auto gezeten en nog niet echt geslapen. De volgende ochtend gingen we woestijn rijden een mooie weg samen met een gids met allebij de groepen.
Het was veel stof en het begin was nog leuk, toen kwamen we in een stadje en ging de band van de sangyong lek. We hebben hier toen even en tijdje stil gestaan. Van een aardige man hebben we hoofddoeken gekocht en wat thee gedronken. Mama had pennen uit gedeeld aan de kinderen in het dorp en ze vlogen er op af als vliegen. Ze rolde over de grond heen.
Toen we weer verder konden rijden bleek dezelfde band weer lek. Dus we hebben toen weer moeten stoppen, maar de reserve banden waren op. Herman is toen naar het dorpje gereden verderop. Hier heeft hij de band laten maken en is terug gekomen. Wij hebben toen in het zand langs de weg liggen zonnen heerlijk.
Toen herman terug kwam en de band verwisseld was zijn we verder gereden. De andere groep was op ons aan het wachten in het dorpje. Toen bleek de band weer lek, hier is toen een prop ingeschoten. Ze hadden het best wel gehad met de auto en dat was niet vreemd.
We zijn toen nog verder gereden, ongelofelijk dat onze auto het nog deed. Keien over de weg bulten het leek de hele tijd dat onze onderkant er onderuit zou komen.
Toen kwamen we bij een stuk waar we met alle auto’s langs elkaar konden rijden. 2 mensen zouden gaan filmen en die stonden verderop te wachten. Toen Herman deze 2 naar die plek bracht is Barry van de auto afgevallen. Deze had flink wat schaafwonden en er zaten wat kiezel in deze heeft mama er toen uit gehaald. We zijn toen verder gereden toen er weer een band lek ging. Het werd al donker en iedereen had het eigenlijk wel vort gehad. We hebben 1uur in het donker gereden, levens gevaarlijk was dit ik was heel blij dat we op de camping kwam. Les Jardin de zagora. We hebben vandaag rustdag gelukkig en dat was nodig. Het bleek toch dat onze auto niet meer goed was alle olie eruit en onze karter was kapot, ook was het nodig dat er beter veren onder kwamen dit hebben we toen maar laten doen bij een garage. Verder gaan we vanmiddag zandcrossen ik dus niet met onze auto maar met een andere auto, maar wordt weer lekker zand happen. Morgen ochtend rijden we weer verder. Ik hoop jullie snel weer op de hoogte te kunnen brengen.
\
Woensdag & Donderdag & Vrijdag & zaterdag & zondag & maandag. Dag 4/5/6/7/8/9
We zijn onze weg vervolgd, 400km en we waren bij het hotel Las Camelias Algeciras-Ceuta. Het was een mooi hotel en goed te doen, we besloten ’s avonds om wat t e gaan eten, we hadden vlees en vis besteld. Dit zou in kleine porsies geserrveerd worden. Nou ja vis lekker, wat krijg je: schelpen niet te eten, inktvis met de inkt er nog in heb er de hele avond nog last van gehad. ’s Avonds hebben we met de andere groep gezellig even een praatje gemaakt en ook hun beter leren kennen dit was erg gezellig. De volgende ochtend moesten we stipt om 07.00uur aanrijden naar de boot. Iedereen was op tijd, alleen het was wel hectisch moesten meteen aanrijden nergens geen tijd voor, onderweg verloor sander zijn grill midden op de snelweg, die hiervoor stopte deze heeft op geraapt. Wij zijn doorgereden. Eenmaal op de boot werden er een aantal meteen zeeziek, waaronder ik. Dit was echt niet fijn. We zijn buiten achterop het dek gaan staan hier was het nog wel te doen. Eerste en laatste keer dat ik met zo’n boot mee ga. Eenmaal aangekomen aan de overkant hadden we eerst nog 5km Spanje en daarna waren we in Marokko. Tioen we bij de grens aan kwamen was ook dit nog een hele happening. Drukte overal marokanen die je komen helpen en geld willen de helft werkt er niet eens. Je zag meteen het verschil met Nederland. Mensen die hutjes hebben gebouwd bij de grens die naar Europa willen maar er niet doorkomen erg triest om te zien allemaal. Hierna zijn we even ergens wat gaan eten en even rustig overlegd hoe of wat. We zijn toen aan gereden naar de camping in Chefchouane, dit was echt boven op een berg. We hebben echt door bergen gereden het ziet er allemaal prachtig uit alleen hoog en de wegen ik heb me een partij zitten zweten in de auto en vangreel nee hoor gewoon recht naar benden als je gaat, vrije val.
Eenmaal op de camping was de andere groep er ook. De ouderen hadden besloten om in een Hotel te gaan slapen in het stadje benden en de jongeren bleven op de camping. We zijn wel naar het stadje geweest met z’n alle we dachten we gaan wel lopen. Nou naar beneden dat gaat wel maar de terug weg wat een Hel. Ik dacht echt dat ik nooit meer op adem zou komen mijn beenspieren zijn zeker getraind nu. We hebben toen gezellig met z’n alle gekookt (10 man). We hebben macaroni gekookt en een sausje gemaakt met cornbeef. Het smaakte erg lekker en het was heel gezellig. Het was wel erg koud dus we hebben een kampvuur gemaakt. Wat wel jammer was, was dat de oudere de bijl hadden dus we moesten met een zakmes de bomen door zagen. Maarja dat hoort bij ons avontuur he.
We gingen slapen en lagen gewoon op een plank met wat wol erover. Dus weer een slechte nacht maar zoals Herman zegt: het wordt alleen maar erger, dus we doen het er maar mee. Of zoals Jan zegt: We gaan het bleven! De volgende ochtend was ik al vroeg op de helft sliep nog. We hebben wat water gekookt en wat geeten met z’n alleen erg gezellig. Toen zijn de groepen weer gesplitst want vandaag gaan we de hoge atlas in, dus vannacht sneeuw. Ook leuk :).
Herman vroeg ons of we de mooie route wilde of de snelle. We kozen voor de mooie nou als ik dat geweten had mooi was het zeker maar helemaal spannend. Helemaal de bergen in en geen vangrail smalle weg en alleen maar bochten. Nou ik heb wat zitten zweten hoor. Mama reed want ik zag ons al helemaal naar benden rijden. Het was machtig mooi en hier komen bijna nooit geen toeristen dus we hebben aan de eerste kinderen pennen en knuffels uitgedeeld. Deze zullen we nog veel tegen komen. Ze heette Achmed, Achain.
We hebben 6uur gedaan over 200km, door de bergen heen. Uiteindelijk ben ik zelf gaan rijden en dit ging een stuk beter. Het is dan minder eng en je hebt dan zelf het heft in eigen handen.
Toen we in een stadje boodschappen gingen doen, kwam er een Marokkaan waar we gingen slapen, deze wist wel een appartement bij iemand thuis. Hier hebben we uiteindelijk geslapen het was er niet echt warm. Ze hadden wel een houtkachel die verstopt was dus eerst zat heel het appartementen onder de rook. Maar goed gelucht en de schoorsteen schoon gemaakt en we konden warm slapen.
De volgende ochtend zijn op om 07.30uur aan gereden. De Sangyong had wat problemen met starten en stagiair blijven lopen dus we hebben een aantal keer moeten stoppen. We zijn toen samen met de andere groep naar een camping gegaan om de auto te maken. We hebben met 9 man in een tent geslapen, maar dit was niet echt gezellig. Uiteindelijk heb ik in een auto gezeten en nog niet echt geslapen. De volgende ochtend gingen we woestijn rijden een mooie weg samen met een gids met allebij de groepen.
Het was veel stof en het begin was nog leuk, toen kwamen we in een stadje en ging de band van de sangyong lek. We hebben hier toen even en tijdje stil gestaan. Van een aardige man hebben we hoofddoeken gekocht en wat thee gedronken. Mama had pennen uit gedeeld aan de kinderen in het dorp en ze vlogen er op af als vliegen. Ze rolde over de grond heen.
Toen we weer verder konden rijden bleek dezelfde band weer lek. Dus we hebben toen weer moeten stoppen, maar de reserve banden waren op. Herman is toen naar het dorpje gereden verderop. Hier heeft hij de band laten maken en is terug gekomen. Wij hebben toen in het zand langs de weg liggen zonnen heerlijk.
Toen herman terug kwam en de band verwisseld was zijn we verder gereden. De andere groep was op ons aan het wachten in het dorpje. Toen bleek de band weer lek, hier is toen een prop ingeschoten. Ze hadden het best wel gehad met de auto en dat was niet vreemd.
We zijn toen nog verder gereden, ongelofelijk dat onze auto het nog deed. Keien over de weg bulten het leek de hele tijd dat onze onderkant er onderuit zou komen.
Toen kwamen we bij een stuk waar we met alle auto’s langs elkaar konden rijden. 2 mensen zouden gaan filmen en die stonden verderop te wachten. Toen Herman deze 2 naar die plek bracht is Barry van de auto afgevallen. Deze had flink wat schaafwonden en er zaten wat kiezel in deze heeft mama er toen uit gehaald. We zijn toen verder gereden toen er weer een band lek ging. Het werd al donker en iedereen had het eigenlijk wel vort gehad. We hebben 1uur in het donker gereden, levens gevaarlijk was dit ik was heel blij dat we op de camping kwam. Les Jardin de zagora. We hebben vandaag rustdag gelukkig en dat was nodig. Het bleek toch dat onze auto niet meer goed was alle olie eruit en onze karter was kapot, ook was het nodig dat er beter veren onder kwamen dit hebben we toen maar laten doen bij een garage. Verder gaan we vanmiddag zandcrossen ik dus niet met onze auto maar met een andere auto, maar wordt weer lekker zand happen. Morgen ochtend rijden we weer verder. Ik hoop jullie snel weer op de hoogte te kunnen brengen.
-
13 Februari 2012 - 13:14
Wimke:
Zo hier hebben we tenminste iets aan,dit zijn de verhalen die we willen horen en lezen.En spannende stukken daar zit ik op te loeren,het hoeft en moet niet allemaal vanzelf gaan op zulke mooie reizen.
Ik hoop dat jullie niet zonder olie gereden hebben,want daar kan zelfs een Volvo niet tegen.
En Renee het gevoel dat je het stuur zelf in handen hebt geeft altijd wat meer zelfvertrouwen en dan voel je je zelf zekerder.Maar ik weet ook zeker dat jullie mam ook heel goed oplet en geen gekke dingen zal doen.Ik ben blij weer iets te horen en dat het jullie goed gaat (en lekkere vis en schelpen hebben gehad).
Groet Wimke. -
13 Februari 2012 - 13:44
Melanie:
Ha Renée!
Wat dacht je, ik zet het verhaal er gewoon twee keer achter elkaar op? Maar wat een avonturen. Beetje balen dat dezelfde auto steeds pech had, maar dat is part of the adventure ;)
Ik lees je verhalen elke keer hoor, maar stiekem tussendoor op het werk, dus ik kan niet elke keer reageren.
Leuk dat er wat foto's geplaatst zijn :) Ziet er goed uit allemaal! Dat wit lijkt wel een beetje op hoe het hier afgelopen week nog was.
Geniet er nog van daar en doe de groetjes aan je mama! Ik ga Ward vanavond verwennen met tagliatella, want donderdag eet ik op 't werk.
xx -
13 Februari 2012 - 13:49
Marjan:
he reneetje keileuk je reisverslag kijk elke dag of er weer iets opstaat had nu even lang geduurd. was al bang dat er iets was maar gelukkig je laat weer van je horen.groetjes en ondanks de ellendige dingen blijven genieten!!!!!!gr.steef en marjan -
13 Februari 2012 - 17:44
Paps:
JUISTTTTT ... that are the stories :+))).
Was al weer tijdje terug dat je opgedate had...DAAROM ist waarschijnelijk ook zo SUPERRRRR om zulke verhalen te lezen ( en gaafff dat je de tijd hebt gevonden om er leuke foto's bij te plaatsen).
Real live bestaat uit pieken en dalen en het leukste is om in de gelegenheid te zijn om deze te kunnen delen....
Bedankt dat jij die op deze manier met ook met ons deelt Neetjuh.... ( in mijn hartje reis ik gewoon met je mee en kijk savonds vaak naar de zelfde maan als jij...:+))
Geniet en hou je haaks en hopelijk op zijn tijd toch goede nachtrust :+))
KNUFFFF Paps -
14 Februari 2012 - 16:01
Miny Hesen:
Wat fijn weer iets te horen het is wel afzien daar in jullie clubje maar ik weet zeker dat jullie het gaan redden. Het kost soms bloed zweet en tranen maar je weet waar je het voor doet .Wat zou ik jullie alemaal graag een warme knuffel komen geven maar die komt gegarandeerd door de PC bij julllie terecht.Op de foto;s krijgen we een klein beetje het idee hoe het er daar aan toe gaat. Marjan wat zul jij weel te stellen hebben met al die kinderen om je heen en dan in zo'n situatie maar je red het wij staan veraf maar zijn ook heel dicht bij jullie. Ik volg jullie op de voet en kijk weer uit naar het volgende verslag Wat zijn jullie toch gewedig goed kei fijn Knuffels voor jullie allen en blijf voorzichtig en wees op je hoede Liefs Miny -
18 Februari 2012 - 17:47
Maria:
wat een verslag leuk om te lezen gr van uit handel -
21 Februari 2012 - 13:11
Anita:
Hey, leuk om te lezen waar jullie mee bezig zijn en wat jullie allemaal beleven. Ongelooflijk, wat zullen jullie straks veel te vertellen hebben.
Dikke knuffel,
Anita, Alex en kids
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley