14-2 tot 18-2
Door: powergirlsgoforafrica
Blijf op de hoogte en volg Renee
18 Februari 2012 | Marokko, Rabat
Gisteren heb ik op een dromedaris gereden, man wat zitten die dingen vreemd. Het is niet echt fijn je schud alle kanten op maar was wel leuk om een keer mee te maken. Verder zijn we naar de zandduinen geweest, de auto’s hebben wel meer vast gezeten dan dat ze hebben gereden. Ik zelf heb niet gereden maar heb er wel bij gezeten. Dat is echt nog een hele kunst om zo te rijden. De subaru uit onze groep was heel hoog een berg op gereden en ging er schuin vanaf waardoor hij vast kwam te zitten. Het scheelde niet veel of de subaru was bijna gaan rollen, maar gelukkig is het allemaal goed gekomen. We zijn ook nog in een oude bibliotheek geweest waar alle boeken van oude islamitische personen liggen. Het was hier erg stoffig en de blaadjes liggen gewoon achter wat dun glas, heel anders als bij ons in een museum. Maar toen ik 1 boek gezien had, had ik het eigenlijk ook wel weer gezien ik snap toch niet wat er allemaal geschreven staat.
Ik heb de Volvo opgehaald bij de garage en ik moest meteen heel hard lachen, want wat ziet die auto er nu uit zeg. Haha achter hoger dan voor helemaal geen Volvo meer. Maar we kunnen nu met een gerust hart over de bulten heen het koste ons 272 euro met vervangen van de karter en de veren eronder. Het bleek ook dat 1 veer was afgebroken, dus vervanging was noodzakelijk. Het land Marokko is echt geweldig. Gebouwen zijn echt mooi, je wordt wel door iedereen aangesproken of je wat voor ze hebt en ze willen je overal mee helpen.
Het is nu 08.49 en we zijn nu weer onderweg richting TATA. We hopen hier vanavond te zijn. :)
We hebben gisteren erg mooie bergen gezien. Het leek net de grandcanyon erg mooi. Ik had de woestijn wel net iets anders voorgesteld, het is nu nog veel steen en rotsen. Over een aantal dagen zal dit wel overgaan in zand zegt Herman. Maar het idee wat wij hebben van de woestijn is helemaal niet zo hoor, het zijn niet hoge bergen en zandduinen dit valt allemaal wel mee. Maar het is wel erg mooi allemaal. We hebben in Bacou overnacht op een camping. Bij een erg aardige marokaan. We hadden avond eten besteld dit zou rond 20.30-21.00 klaar zijn maar was er pas om 21.30 maarja dat is natuurlijk afrikaanse tijd hier, je went er wel aan dat wanneer ze hier een tijd zeggen je er zeker een half uur bij moet rekenen. We hebben wel gelachen en ik heb prima geslapen.
Vandaag woensdag 15-02-2012 zijn we onder weg naar de kust we verwachten hier om 16.00uur aan te komen. Ik hoop dat het een beetje weer is zodat we lekker kunnen pootje baden. Toen we onderweg waren hebben we besloten om langer door te rijden naar een camping midden in de woestijn, dit zodat we vrijdag een echte rust dag kunnen houden. Dus dit hebben weg gedaan. We hebben even bij de oceaan gezeten en je zit daar allemaal huisjes gemaakt van afval en plastic hierin wonen gewoon mensen het strand was een en al plastic het leek meer op een vuilnisbelt.
Toen we bijna op de plaats van bestemming waren, besloten we om nog even te gaan tanken zodat we de volgende ochtend meteen konden doorrijden. Toen ik de auto bij een pomp neer zetten zat er geen slang aan dus ik wilde de auto keren maar er zat een uitsteeksel die ik raakte waardoor ik de zijkant van de auto beschadigde en 1 deuk erin reed. De deuren konden nog open en dicht en dat was het belangrijkste. Toen gingen we even wat drinken bij het tankstation en zei sander: “ ik zal even jullie banden op pompen want ze zijn wat slap”. Oke dus dat deed sander, bleek de voorband lek te zijn. Deze vervangen en doorgereden naar de camping. 4km de woestijn in, wat een pret alweer al die keien. :)
De volgende ochtend “donderdag 16 februari 2012” stonden we op en besloten we nog even onze banden te controleren, ja hoor de achterband lek. Deze vervangen en bleek de remschijf gebroken en de remklauw niet goed. Dus nieuw plan gemaakt, naar boudjour gereden hier wist Herman een garage om onze banden te laten repareren en om de remschijf en remklauw te laten maken. We zouden hier dan op de camping overnachten zodat we morgen naar daklah kunnen en dan hebben we een halve rust dat i.p.v. een hele. Dit kwam wel goed uit want ook de andere groep had pech, hier was een auto waar de koppaking van lekte, hun moesten naar Laadynouye naar een garage om dit te laten maken en hun zouden daarna naar de camping komen zodat we morgen samen verder kunnen.
En nu maar hopen dat het klaar is met de pech nu gaan we het redden tot aan Gambia. Ik hou jullie op de hoogte.
Vrijdag 17 feb. 2012 we wilde aanrijden daklah hier zouden we een halve rustdag houden. Toen we aan waren gereden en bij een politie controle stonden zag sander dat er een bobbel in onze band zat achter, dus gestopt en deze weer vervangen Band nummer 3 alweer. Maar nu is het genoeg geweest he.
We zijn toen doorgereden en zijn middags aangekomen bij een mooi strand met mooie zee. Het waaide wel hard hier hebben we in een tent geslapen aan zee. De volgende ochtend konden we uitslapen maar dat lukte niet echt meer aangezien we iedere ochtend vort vroeg opstaan. Het waaide buiten zo hard dat er overal alleen meer zand zat, zandhappen verschrikkelijk. We zijn nu aangekomen in een Hotel. Hotel Barbas, dit is 80km van de grens af naar Mauritanië. Hier gaan we morgen ochtend naar toe. We krijgen dan 3 dagen leger begeleiding door het land heen.
Ik hoop dat ik snel weer wat kan plaatsen maar dat gaat hier allemaal niet zo snel... Geduld..
-
18 Februari 2012 - 22:47
Miny:
Lieve Allemaal
Wat een onderneming jullie zijn een ervarinng rijker met al dat avontuur Redden jullie het nog een beetje onder elkaar of word het steeds hechter met al dat afzien.Jullie komen steeds dichter bij het gene waar je echt voor ging komt dat gevoel al een beetje naar boven.Nu is het nog avontuur maar dan word het ernst Groetjes en ga er voor Liefs Miny -
18 Februari 2012 - 22:48
Wimke:
Zo nu begint het op een echte reis te lijken.De kamelen beginnen er in het wild rond te lopen,die zie je hier alleen in Burgers zoo.
En de Volvo anderen schokkers achter en een beetje zoals wij dat in de motor wereld noemen op zijn neus laten zetten (voorover).
Ja die banden hebben het daar hard te voorduren tussen al die dikke kei én,en dan denk je dat is slap is en dan is ie kapot.En dat de remmen kapot zijn moet zeker niet,Marjan moet als ze nog wil mij weer op komen lappen op woensdag morgen,anders moet ik de hele dag in mijn bed blijven liggen en daar heb ik ook geen zin in.Dus jullie moeten zeker op tijd kunnen remmen als er een kameel de weg oversteekt of af draait zonder richting aan te geven of verkeerd voor gesorteerd staat.Ik hoop dat jullie de komende dagen goed door komen,ik heb het gelezen ZAND ZAND ZAND,dus jullie zullen af en toe de zandschep wel nodig hebben (mannen laten doen).Maar het begint op te schieten,de kilometers die jullie per dag af leggen zal wel wat minder worden door al die hindernissen die jullie de komende dagen zullen krijgen.Maar enorm veel succes en houd er de moed in dames het einde is in zicht. -
21 Februari 2012 - 13:02
Anita Van Dinther:
Hey, wat leuk om te lezen. Wat zullen jullie straks veel te vertellen hebben. Marjan, mis je met sporten. Sporten? Heb al die tijd nog niets gedaan....
Moet toch echt weer beginnen, anders is het verschil tussen ons straks zo groot. Bij jou 10 kilo eraf en die zitten er dan bij mij aan.
Nog veel plezier daar. Blijf de verslagen lezen, erg leuk.
Groetjes, Anita, Alex en kids -
22 Februari 2012 - 08:31
Melanie:
Ja ja Renéetje,
Klinkt weer lekker avontuurlijk allemaal! We hebben er weer even op moeten wachten, maar dan krijg je ook wat! ;)
Geniet er nog van allemaal!
xx
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley